Jerzy Ossoliński
Biografia
Jerzy Ossoliński urodził się 15 grudnia 1595 roku w Sandomierzu jako czwarty syn Jana Zbigniewa Ossolińskiego. Studiował w jezuickich kolegiach Pułtusku i Grazu, a następnie na uniwersytetach w Lowanium, Londynie, Paryżu, Padwie, Bolonii, Rzymie i Neapolu, co umożliwiło mu późniejszą karierę dyplomaty i dworzanina.
Po powrocie do kraju w 1616 r. związał się z królewiczem Władysławem i wziął udział w wyprawie do Moskwy. W 1621 r. wysłany został w poselstwie do Anglii w celu uzyskania wsparcia przeciw Turkom. Jego kariera polityczna rozwinęła się błyskotliwie: w 1622 r. po raz pierwszy został posłem na sejmy, a także pełnił funkcję marszałka sejmu (1631) i starosty bydgoskiego (1633).
W 1633 r. otrzymał od papieża Urbana VIII tytuł księcia papieskiego, a w 1636 r. został wojewodą sandomierskim. W 1638 r. został kanclerzem wielkim koronnym, a w 1643 r. – kanclerzem wielkim koronnym. Był zaangażowany w rokowania pokojowe i liczne misje dyplomatyczne, a po bezkrólewiu wspierał kandydaturę Jana Kazimierza na tron.
Pod koniec życia Ossoliński był elektorem Jana II Kazimierza Wazy (1648) i starostą bydgoskim, Lubelskim i wielu innych majątków. Zmarł 9 sierpnia 1650 r. w Warszawie i został pochowany w Klimontowie.