Czesław Latawiec

Czesław Latawiec urodził się 10 lipca 1902 roku w Sandomierzu jako jedno z dziesięciorga dzieci gospodarza Władysława i Marianny z Rutynów. W 1923 roku zdał maturę w Sandomierzu i podjął studia na Uniwersytecie Poznańskim. Na studiach był prezesem Koła Polonistów. Po zakończeniu studiów pracował jako nauczyciel w Żeńskim Prywatnym Seminarium Nauczycielskim imienia Juliusza Słowackiego.

W 1930 roku uzyskał doktorat na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Poznańskiego, a praca dotyczyła Dziady Adama Mickiewicza. Nowe oświetlenie problemów. Następnie od 1 września 1930 roku do wybuchu II wojny światowej nauczał w Państwowym Gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu. Pod okupacją kontynuował nauczanie, pracując jednocześnie jako robotnik w firmie Faustmanna i realizując budowę wodociągów na Dębcu, a pod koniec okupacji uczestniczył w pracach fortyfikacyjnych.

W 1945 roku po zakończeniu wojny otrzymał od nowych władz polecenie otwarcia Gimnazjum imienia Karola Marcinkowskiego. Organizował także Związek Literatów Polskich w Poznaniu. Z czasem został wizytatorem szkolnym i prowadził organizację wielkopolskich szkół. Ze względu na niepełną zgodność z polityką ówczesnych władz oświatowych w 1952 roku powrócił do nauczania (1952–1955 w III Liceum Ogólnym w Poznaniu, 1955–1963 w Liceum im. Dąbrówki, a potem do emerytury w 1971 roku).

Życie prywatne: był żonaty z Janiną Wypiśniak, byłą uczennicą; ich córką jest Bogusława Latawiec, poetka, urodzona we wrześniu 1939 roku w Wołominie.

Praca naukowa obejmuje liczne opracowania i tomy, w tym Dziady Adama Mickiewicza Nowe oświetlenie problemów (Poznań 1929) oraz Walka o duszę narodu w twórczości Stanisława Wyspiańskiego (Poznań 1930) i Cyprian Kamil Norwid jego czasy tom I i IV (Poznań 1938, razem z opracowaniami z cyklu Literatura polska XIX i XX wieku). W 1987 ukazał się pamiętnik Sandomierz – moja młodość. Niepublikowane Zwiastun świtu i jutrzni w twórczości Wyspiańskiego i inne prace.