Andrzej Juliusz Sarwa
Biografia
Andrzej Juliusz Sarwa urodził się w Sandomierzu 12 kwietnia 1953. Debiutował 16 kwietnia 1975 trzema wierszami na antenie II programu Polskiego Radia w Warszawie; debiut drukowany – wiersz Mój synek almanachu Pierwszy komunikat (Sandomierz 1976).
Jest laureatem I Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego im. ks. Jerzego Popiełuszki, Bydgoszcz 1992 – wyróżnienie w dziedzinie prozy. W 1990 został członkiem Stowarzyszenia Autorów Polskich, w 1992 – Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, a od 1997 jest członkiem Związku Literatów Polskich. Był członkiem kapituły Literackiej Nagrody Polskiej Literatury Grozy im. Stefana Grabińskiego. Był mężem Elżbiety Sarwy, założycielki i wieloletniej dyrektor i redaktor naczelnej Wydawnictwa Armoryka.
Jego dorobek twórczy obejmuje ponad 250 publikacji książkowych i około 1000 publikacji prasowych. Obejmuje kilka grup tematycznych: literatura piękna (poezja i proza), religioznawstwo i teologię ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień eschatologicznych, zagadnień dotyczących schizm i herezji, gnozy i demonologii, przekłady z języków obcych, poradniki z zakresu zielarstwa i poradniki dotyczące uprawy i wykorzystania roślin krajowych i egzotycznych, teksty dotyczące Sandomierza, tzw. sandomiriana, w tym przewodniki turystyczne, oraz literatura popularna.
Jego utwory były tłumaczone na języki angielski, turecki, rosyjski, ukraiński, hiszpański, niemiecki, francuski, japoński, włoski i czeski.
Otrzymał liczne odznaczenia i nagrody, w tym Zasłużony dla Kultury Polskiej (2015), Medal Pro Patria (2017), Złoty Krzyż Zasługi (2018), Brązowy Medal Gloria Artis (2019), Medal Stulecia Odzyskanej Niepodległości (2020), Medal Komisji Edukacji Narodowej (2022), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2022) i Bene Meritus (2025).